Westwall: allerlei getuigen van de grensgeschiedenis liggen hier in het bos verborgen: de route voert dwars door de vroegere Westwall die de grens tussen Duitsland en België moest beveiligen. De met mos begroeide “Höckerlinie” van gewapend beton, waar het tegenwoordig prettig wandelen is, vervult nu een vreedzame functie als ecologisch toevluchtsoord.
Landgraben: op de route geven rijen oude beuken de loop aan van de “Landgraben”. Dit zijn de restanten van de met een haag beplante aarden versterkingswal rond de stad Aken. De haag wordt zo'n 100 jaar al niet meer gesnoeid en de bomen zijn verder gegroeid, waarbij ze soms bizar aandoende vormen hebben aangenomen.
Cyclopenstenen: de enorme rotsen die hier al miljoenen jaren rusten, trekken zich weinig van de grens aan. Wetenschappelijk gezien stammen zij uit een tijd waarin deze grens aan het zandstrand van de Krijtzee lag. Er zijn allerlei verklaringen over hun oorsprong, maar ongeacht of ze nu door reusachtige cyclopen zijn aangevoerd, cultplekken waren of door de duivel uit zijn zandzak verloren zijn, deze idyllische plek is altijd de ideale locatie voor een rustpauze.